Edhe pse vrapuesit olimpikë si Usain Bolt njihen për avantazhet e tyre gjenetike, ekspertët theksojnë se shpejtësia në vrap mund të përmirësohet edhe nga personat e zakonshëm përmes teknikës dhe stërvitjes.

Sipas studiuesve të biomekanikës, shpejtësia e vrapimit varet nga dy faktorë kryesorë: gjatësia e hapit dhe frekuenca e hapave. Rritja e njërës pa dëmtuar tjetrën është thelbësore për performancë optimale.

Atletë të ndryshëm përdorin strategji të ndryshme. Për shembull, Bolt mbështetet kryesisht në hapa më të gjatë dhe forcë të madhe në kontaktin me tokën, ndërsa sprinterë të tjerë fokusohen në ritëm më të shpejtë të hapave.

Studimet tregojnë gjithashtu se sprinterët kanë zhvillim më të madh të muskujve të ijeve dhe gjunjëve, çka ndikon drejtpërdrejt në performancë.

Megjithatë, përmirësimi i teknikës mbetet faktori më i arritshëm për shumicën e njerëzve. Ekspertët rekomandojnë përkulje përpara gjatë nisjes, minimizimin e kohës së kontaktit me tokën dhe një lëvizje më efikase të këmbëve.

Pavarësisht rolit të gjenetikës, praktika e rregullt dhe përmirësimi i teknikës mund të ndihmojnë këdo të vrapojë më shpejt.