Evolucioni ndodh gjatë mijëvjeçarëve, ndërsa ndryshimet klimatike po ndodhin shumë më shpejt. Kjo mospërputhje po vë në rrezik disa nga ekosistemet më jetike të planetit, nga pyjet e sekuojave në Kaliforni deri te livadhet nënujore bregdetare, të cilat ruajnë sasi të mëdha karboni dhe mbështesin forma të ndërlikuara jete. Sipas një raporti të një organi shkencor të lidhur me OKB-në, rreth 1 milion specie rrezikojnë zhdukjen brenda dekadave, kryesisht për shkak të veprimtarive njerëzore.
Për ta ngushtuar këtë hendek, shkencëtarët po zhvillojnë një disiplinë të re, të quajtur gjenomika e ruajtjes: sekuencimi i gjenomit të plotë të një organizmi për të identifikuar individë me tipare të përshtatshme për t'i mbijetuar thatësirës, sëmundjeve dhe ekstremeve klimatike, informacion që më pas përdoret për të udhëhequr riparimin e ekosistemeve.
Ranishtet koralore janë mes ekosistemeve të para ku po përdoren këto mjete, pasi valët e përsëritura të nxehtësisë detare kanë shkaktuar zbardhje masive dhe shkatërrim në mbarë botën. Duke sekuencuar koralet dhe algat brenda tyre, studiuesit kanë identifikuar koloni që i rezistojnë natyrshëm temperaturave më të larta dhe po testojnë nëse rritja e tyre e përzgjedhur mund të ndihmojë rimëkëmbjen e ranishteve.
Qasje të ngjashme po zbatohen edhe te bari i detit në Kaliforninë Jugore, ku metodat tradicionale të rimbjelljes dështojnë në gjysmën e rasteve, për shkak të ngrohjes së ujërave dhe rritjes së turbullirës. Studiuesit kanë identifikuar një bimë hibride natyrore që performon më mirë në këto kushte, çka mund të përmirësojë përpjekjet e ardhshme për rimbjellje.
E njëjta qasje po eksplorohet edhe te sekuojat gjigante, pemë me jetëgjatësi të lartë, të dëmtuara gjithnjë e më shumë nga zjarret dhe thatësira. Shkencëtarët kanë sekuencuar tashmë gjenomin e tyre, i cili është pothuajse nëntë herë më i madh se ai njerëzor, me qëllim përgatitjen e pyjeve për një klimë që nuk i ngjason më të kaluarës.
Ekspertët theksojnë, megjithatë, se gjenomika e ruajtjes nuk mund të zgjidhë vetvetiu krizën klimatike. Ajo mund të ndihmojë disa specie të veçanta, por ekosistemet ndërtohen mbi marrëdhënie komplekse mes shumë organizmave, dhe përmirësimi gjenetik i një specieje nuk garanton mbijetesën e të tjerave që varen prej saj. Prioriteti kryesor, thonë studiuesit, mbetet reduktimi i emetimeve të gazeve serrë.
