Shumë dëgjues vërejnë se këngët shpesh bëhen më tërheqëse pas dëgjimit të dytë, dhe shkenca ka një shpjegim të qartë për këtë fenomen. Arsyeja kryesore lidhet me atë që quhet lehtësim kognitiv, një proces ku truri e përpunon muzikën me më pak përpjekje sapo ajo bëhet e njohur.

Gjatë dëgjimit të parë, truri fokusohet në përshtypjen e përgjithshme të këngës. Në dëgjimet pasuese, ai fillon të njohë strukturën, ritmin dhe modelet melodike, duke e bërë përvojën më të këndshme dhe më pak të papritur. Kjo parashikueshmëri rrit ndjesinë e kënaqësisë.

Po ashtu, dëgjimi i përsëritur u lejon dëgjuesve të zbulojnë detaje që fillimisht kalojnë pa u vënë re, si instrumentet në sfond, nuancat vokale apo tekstet me kuptim më të thellë. Kënga gjithashtu mund të perceptohet ndryshe kur dëgjohet në kontekstin e një albumi të tërë.

Përveç aspektit teknik, dëgjimi i përsëritur ndihmon edhe në rregullimin emocional, duke forcuar ndjenjat pozitive që një këngë mund të zgjojë. Në thelb, dëgjimi i parë na prezanton me këngën, ndërsa i dyti na lejon ta vlerësojmë vërtet.